خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

چقدر زیبا و کامل حرف امروز دل مردم را می زند و "عشق را کنار تیرک راه بند تازیانه می زنند" هر روز که از خانه برون می رویم انسان نمایی را می بینیم که با شرف و غیرت بر گرداگرد شهر خیمه زده اند که مبادا ایران را  مشتی خارجی منافق به تارج برند با ساتورهای خون بار و چوبهای شکسته از رشادت های قبلی حافظ ملک و منافع ایران عزیزمان شده اند "آنک قصابان اند بر گذرگاه ها مستقر ، با کنده وساتوری خون آلود" و به حق در این کار بسیار وارد و دوره دیده می نمایند و از آن دور صدایی می آید و دیده می شود که جماعتی که دیروز قرآن را بر سر نیزه دیدند و علی را منکر شدند امروز هنوز هستند و قرآن را بر سر نیزه پاس می دارند  که هنوز بر حسین نامه می نگارند و از ترس استبداد نامه های خویش را در پستوی خانه نهان می کنند میبینیم که هنوز حلاج نمرده است حلاج نمرده است و هنوز جنید ها زنده اند و هنوز شبلی ها بر جسد بی جان حلاج سنگ می زنند و باز هم دولت به داد خواهی اسلام بر خواسته ندای انا الحق حلاج را خفه می کند ندایی که تنها می گفت من حقم و تو باطلی!! و امروز " نور را در پستوی خانه نهان باید کرد" مشعل روشن و بلند اسلام را بر دوش نافروغشان گذارده اند و هر روز  قطره آبی از روی این مکتب فکری بر پیله ای سرخ رنگشان خواهد ریخت. پیاله ای که دیری است جام شوکران بنده زاده ابلیس پست زمان گشته است دریغا که نمی دانند و نمی بینند و نمی شنوند در دلهایشان بیماری است و خداوند بر آن بیماری افزوده است " خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد"

دهانت را می بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می دارم
دل ات را می بویند
روزگار غریبی ست نازنین
و عشق را
کنار تیرک راه بند
تازیانه می زنند .
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بن بست کج و پیچ سرما
آتش را به سوختْ بارِ سرود و شعر
فروزان می دارند
به اندیشیدن خطر مکن
روزگار غریبی ست نازنین
آن که بر در می کوبد شباهنگام 
به کشتن چراغ آمده است .
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابان اند بر گذرگاه ها مستقر
با کنده وساتوری خون آلود
روزگار غریبی ست، نازنین
و تبسم را بر لب ها جراحی می کنند
و ترانه ها را بر دهان .
شوق را در پستوی خانه نهان بایدکرد
کباب قناری
بر اتش سوسن و یاس
روزگار غریب ست، نازنین
ابلیس پیروزْ مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

احمد شاملو